Nakon katastrofalnog zemljotresa 1979. godine obavljena su prva zaštitna arheološka istraživanja na lokaciji na kojoj se danas nalaze ostaci ranohrišćanske bazilike. Preciznije, 1983. godine, pod rukovodstvom arheologa Nataše Vukotić, otkriveni su ostaci bazilike, mozaika, kamene plastike, sitnih pokretnih nalaza, kao i nekoliko grobova. Tom prilikom otkriveno je osam mozaičkih cjelina, ukupne površine od oko 40 m². Mozaik se nalazio u centralnom brodu bazilike po uglovima naosa i apside, tik uz zidove, u pojasu od oko 2 metra. Najveći dio mozaika pronađen je u sjeverozapadnom uglu i duž sjeverne strane glavnog broda.
Mozaik je izrađen od raznobojnih kamenih tesera, opeke i staklene paste, tehnikom opus tesselatum, direktnim ubadanjem tesera u svjež krečni malter. U izradi ovog mozaika uočljiva su dva pristupa. Fragmenti u apsidi izrađeni su dosta precizno, uz upotrebu sitnijih tesera površine od oko 1cm². Takva izrada nije baš karakteristična za mozaike ovog perioda, već prije pripada nekim starijim epohama. Fragmenti pronađeni u sjeverozapadnom uglu centralnog broda izrađeni su od dosta krupnijih tesera. Kamen korišćen za izradu ovog mozaika potiče sa različitih lokacija, i to: zeleni kamen iz Bečića, ružičasti kamen iz Tivta, sivi krečnjak, bijeli krečnjak i bijeli mermer. Pored tesera od kamena, korišćene su tesere od crvene i žute opeke, kao i tesere od staklene paste.
Stilski gledano, ovaj mozaik odlikuju šarekoje se mogu naći na raznorodnim umjetničkim djelima nastalim nakon VI vijeka nove ere. Ivične bordure su ispunjene rombovima i trouglovima, ili izlomljenim linijama. Središnje polje ispunjeno je kružnim prepletom. Krugovi i međuprostor dopunjeni su monogramima, svastikama, pticama, poprečno preklopljenim trouglovima i dijagonalno preklopljenim kvadratima.
Najljepše i najvrednije predstave sačuvane su u apsidi. Na najsvetijem mjestu bazilike predstavljene su dvije ptice, golub i guska u hramu, sa Hristovom ružom u kljunu. Izrada ovih mozaika odlikuje se izborom manjih kockica, minucioznijim radom, bogatom polihromijom, te bogatijom mozaičkom strukturom, u odnosu na mozaike naosa.
Prve konzervatorske intervencije na mozaiku izvedene su tokom oktobra 1986. godine, pod rukovodstvom Vladimira Rašića, konzervatora Republičkog zavoda za zastitu spomenika kulture tadašnje SFR Jugoslavije.
Do 2008.godine, fragmenti su se nalazili u prostorijama hotela „Avalaˮ. Nakon toga, fragmenti mozaika privremeno su deponovani u Spomen dom„Stefan Mitrov Ljubišaˮ, dok su u avgustu 2014.fragmenti konačno premješteni u prostorije određene za sprovođenje konzervatorskog tretmana.
Radovi na konzervaciji ranohrišćanskog mozaika započeti su u maju 2015. godine. U dosadašnjem periodu izvršena je strukturna stabilizacija teselatuma, postavljene su nove podloge od hidrauličnog krečnog maltera i sintetičkog epoksidnog maltera. Takođe, izvršena su probna uklapanja fragmenata, formiranje cjelina i definisane dimenzije kompozitnih nosača. Fragmenti su zalijepljeni na kompozitne nosače, uklonjene su fiksirne tkanine i završena je prva ruka čišćenja lica mozaika. Mozaik se trenutno nalazi u fazi retuša. Predviđeno je da radovi na konzervaciji budu završeni tokom 2019. godine.